1
ἑστίη, ἣ πάντων ἐν δώμασιν ὑψηλοῖσιν
2
ἀθανάτων τε θεῶν χαμαὶ ἐρχομένων τ’ ἀνθρώπων
3
ἕδρην ἀίδιον ἔλαχες, πρεσβηίδα τιμήν,
4
καλὸν ἔχουσα γέρας καὶ τίμιον: οὐ γὰρ ἄτερ σοῦ
5
εἰλαπίναι θνητοῖσιν, ἵν’ οὐ πρώτῃ πυμάτῃ τε
6
Ἑστίῃ ἀρχόμενος σπένδει μελιηδέα οἶνον:
7
καὶ σύ μοι, Ἀργειφόντα, Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ,
8
ἄγγελε τῶν μακάρων, χρυσόρραπι, δῶτορ ἐάων,
9
ἵλαος ὢν ἐπάρηγε σὺν αἰδοίῃ τε φίλῃ τε.
10
5ναίετε δώματα καλά, φίλα φρεσὶν ἀλλήλοισιν
11
εἰδότες: ἀμφότεροι γὰρ ἐπιχθονίων ἀνθρώπων
12
εἰδότες ἔργματα καλὰ νόῳ θ’ ἕσπεσθε καὶ ἥβῃ.
13
χαῖρε, Κρόνου θύγατερ, σύ τε καὶ χρυσόρραπις Ἑρμῆς:
14
αὐτὰρ ἐγὼν ὑμέων τε καὶ ἄλλης μνήσομ’ ἀοιδῆς.