1
Ἑρμῆν ἀείδω Κυλλήνιον, Ἀργειφόντην,
2
Κυλλήνης μεδέοντα καὶ Ἀρκαδίης πολυμήλου,
3
ἄγγελον ἀθανάτων ἐριούνιον, ὃν τέκε Μαῖα,
4
Ατλαντος θυγάτηρ, Διὸς ἐν φιλότητι μιγεῖσα,
5
αἰδοίη: μακάρων δὲ θεῶν ἀλέεινεν ὅμιλον,
6
ἄντρῳ ναιετάουσα παλισκίῳ: ἔνθα Κρονίων
7
νύμφῃ ἐυπλοκάμῳ μισγέσκετο νυκτὸς ἀμολγῷ,
8
εὖτε κατὰ γλυκὺς ὕπνος ἔχοι λευκώλενον Ἥρην:
9
λάνθανε δ’ ἀθανάτους τε θεοὺς θνητούς τ’ ἀνθρώπους.
10
καὶ σὺ μὲν οὕτω χαῖρε, Διὸς καὶ Μαιάδος υἱέ:
11
σεῦ δ’ ἐγὼ ἀρξάμενος μεταβήσομαι ἄλλον ἐς ὕμνον.
12
[ χαῖρ᾽. Ἑρμῆ χαριδῶτα, διάκτορε, δῶτορ ἐάων. ]